Asiowymi oczami

Kiedy umiera ktoś bliski.  Kiedy umiera, gdy jeszcze tak naprawdę nie wiesz czym jest życie. Kiedy umiera,razem z nim umiera nadzieja i cząstka Ciebie. Kiedy umiera Ci rodzic, bez względu na to czy to mama czy tata, Twój świat może się posypać na kawałki. I nie wierz w to, że czas goi rany, gówno prawda. On tylko sprawi, że dorośniesz i zrozumiesz, dlaczego jest tak a nie inaczej. I nie pytaj nikogo dlaczego? Bo nikt nie odpowie Ci szczerze, bo nikt nie zna odpowiedzi na wszystkie pytania jakie nas dręczą. I nie wiń nikogo, Bóg absolutnie nie chciał Cię skrzywdzić. Za tą śmierć odpowiada czasem przypadek, czasem biologia, czasem zwykła głupota czy ludzki błąd. Jednego możesz być pewien, śmierć jest tak samo ciężka dla Ciebie jako osoby żegnającej, jak i dla osoby umierającej. Dla kogo bardziej? Nie wiem. Bo cóż mogę Ci odpowiedzieć? Zapytaj umierająca na raka matkę dwójki dzieci co czuje, zapytaj jej męża czy umie sobie z tym poradzić? Czy poradzi sobie z tym, że zostanie ze ws...

Myślę, że w życiu każdego z nas przychodzi taki moment kiedy nadmiar emocji, wydarzeń i ogrom otaczającej rzeczywistości nadzwyczajnie nas przytłacza. A nie mamy już sił, żeby obarczać tymi problemami innych. Ale nie chodzi o to, że będę wylewać wszystkie żale i pretensje tutaj, a o to, że choćby człowiek był nie wiadomo jak silny, czasem czuje się samotny. Więc może warto poukładać swoje wszystkie sprawy? Ten mini blog będzie otuchą dla mnie i dla was. Poradnikiem i nauczycielem, uczącym jak żyć po swojemu. Ucząc się na własnych błędach… Mam na imię Joanna, ale znajomi mówią na mnie Asia. Mam 21 lat i jestem na krawędzi dylematów życiowych. Od 3 lat jestem w szczęśliwym związku z wspaniałym facetem, od niedawna moim narzeczonym. Jednak każdy medal ma dwie strony i tą drugą jest moja przeszłość i teraźniejszość. Są rzeczy z którymi pomimo upływu lat nie potrafię sobie poradzić, a one pozostawiają wciąż nowe piętno. Jestem z tym sama, bo nie umiem o tym mówić szczerze. B...